IV TURNIEJ INTEGRACYJNY „RAZEM WESELEJ”

foto_1Dn. 11 grudnia br. w Hali Sportowo-Widowiskowej Centrum Kultury i Rekreacji w Bornem Sulinowie odbył się IV Turniej Integracyjny „RAZEM WESELEJ” zorganizowany dla 130 dzieci niepełnosprawnych z terenu Gminy Borne Sulinowo oraz Powiatu Szczecineckiego. Imprezę zorganizowało CKiR w Bornem Sulinowie przy współpracy ze Szkołą Podstawową Nr 7 ze Szczecinka. Turniej uroczyście otworzyła Burmistrz Bornego Sulinowa, Renata Pietkiewicz–Chmyłkowska. Oprócz dzieci niepełnosprawnych, w imprezie uczestniczyli także podopieczni Środowiskowego Domu Samopomocy z Bornego Sulinowa, dyrektorzy szkół, pedagodzy, terapeuci i rodzice. Głównym celem imprezy była integracja dzieci niepełnosprawnych poprzez sport. Organizator przygotował 15 konkurencji sportowych dostosowanych do umiejętności i zdolności dzieci. I tak można było spróbować swoich sił w rzutach na celność do bramki, pokonywaniu slalomu, tworzeniu węża z balonów, wyrzucaniu kostki, trafianiu piłkami do skrzyni, dmuchaniu piłeczki tenisowej po stole, przejściu po torze przeszkód z elementów piankowych, strzałach na bramkę do unihoka, rozdzielaniu piłeczek według kolorów, odbiciu balonu na przemian dwoma rakietkami do tenisa, zbijaniu kręgli, przenoszeniu przedmiotów z ławeczki na ławeczkę, odtworzeniu budowli z elementów piankowych, toczeniu piłeczek po ławeczce do kosza oraz wrzucaniu kółek na pachołek. W konkurencjach pomocą swoim niepełnosprawnym rówieśnikom służyli uczniowie Szkoły Podstawowej Nr 7 ze Szczecinka i Zespołu Szkół w Bornem Sulinowie. Po zmaganiach sportowych dzieci zaproszono do zabawy ze Śnieżynkami i Św. Mikołajem. Każde dziecko otrzymało dyplom uczestnictwa, świąteczną maskotkę oraz słodki, mikołajkowy poczęstunek. O oprawę artystyczną imprezy zadbali: finalista Szansy na Sukces – Arkadiusz Makowski, zespół taneczny „REBELIA” ze Szczecinka pod kierunkiem Jarmili Góry oraz Wojciech Więckowski – autor programu artystycznego dla dzieci. Impreza skłaniała do refleksji. Niepełnosprawne dzieci, w wielu przypadkach mające ograniczenia ruchowe lub intelektualne, w niezwykle emocjonalny sposób wyrażały swoją radość. To właśnie od nich powinniśmy się uczyć tego, co jest tak istotne w relacjach międzyludzkich – wrażliwości, wytrwałości i spontaniczności w wyrażaniu uczuć.